In onze zoektocht naar God moeten we allereerst ons eigen bewustzijn erkennen. Als we ons niet bewust waren van ons bestaan en ons niet bewust waren van het zichtbare om ons heen, zou de vraag naar God niet relevant zijn.
Om het even over de filosofische boeg te gooien, kun je de vraag stellen of alles wat is zich bewust is van zichzelf. De meeste mensen zouden zeggen; 'Nou een lantaarnpaal is zich toch echt niet bewust van zichzelf, het is gewoon levenloos materiaal'. Maar is dat echt zo? Ik ben me er bewust van dat die lantaarnpaal bestaat, maar ik kan er niet mee communiceren, alhoewel iemand er toch voor heeft gezorgd dat het staal in lengte is gevormd tot een hoge paal. En ook heeft iemand er voor gezorgd dat het lampje in de lantaarnpaal een licht schijnt op de wegen en de voorbijgangers. Op de een of andere manier heeft dat 'levenloze materiaal' wel geluisterd naar de aanwijzingen van de maker. Het ging dan weleens waar niet op de manier zoals wij dat als mensen onderling zouden doen, maar die lantaarnpaal is dan ook geen mens. Het 'levenloze materiaal' heeft gereageerd op het handelen van de mens die de lantaarnpaal stukje bij beetje vorm gaf.
De schepper van de lantaarnpaal wist hoe hij het materiaal moest bewerken om te zorgen dat het de functie zou vervullen die hij voor ogen had. De materialen vormde niet bij toeval die statige lantaarnpaal.
Maar waarom nou dit hele verhaal over lantaarnpalen?
Denk nu eens aan je eigen lichaam, aan de natuur om je heen. Is dat denk je willekeur? Heeft het stof van de aarde zichzelf zonder aanwijzingen gevormd tot een boom, met wortels in de grond en met bladeren die voedsel vormen voor de dieren. Bedacht die boom toen dat het goed was om vrucht te dragen en zich te vermenigvuldigen? Of denk je dat het stof van de aarde zich uit zichzelf heeft gevormd tot een mens met meer dan 30 biljoen cellen en allerlei complexe verbindingen in het brein die de mens zelf niet eens begrijpt?
De logica van een aarde die niet gemaakt is, maar door toeval is ontstaan, lijkt niet meer heel geloofwaardig. Het idee van een maker, een schepper, wordt nu een stuk aannemelijker.
De vraag wie die schepper dan is, is nu interessant. En daar zijn de meningen over verdeeld.
De volgende vraag die interessant is; wat is dan de functie van de schepping?
In de Bijbel vinden we antwoorden op deze twee vragen. Of je de antwoorden aanneemt voor waarheid is aan jouzelf. Maar het is meer dan de moeite waard om te onderzoeken of God de Schepper van deze aarde met ons mensen een groot plan heeft. Waarom zou Hij anders zoveel moeite doen om ons zo'n bijzonder en complex lichaam te geven?
In het eerste boek van de Bijbel, het boek Genesis, lees je over hoe God de hemel en de aarde met de mens maakte in 6 dagen. En in 2 Petrus staat dat voor God één dag is als duizend jaar. God heeft met zorgvuldigheid de wereld vorm gegeven en met een belangrijk doel. Het onbewuste werd bewust en kreeg vorm. Vorm om in te zijn en in te leven. Het bewuste kreeg betekenis en een doel.
Laten we elke dag het doel van ons leven verder ontdekken en daarmee de betekenis van het leven verder achterhalen. Zo wordt de cirkel weer rond en erkennen we uiteindelijk weer ons zijn, maar dan tot in eeuwigheid. Het bewuste kan niet meer zomaar onbewust worden. En al hoewel het vlees eens tot stof terug zal keren, blijft ons bewustzijn voor eeuwig bestaan.